EXPO

Eind Expositie...

Een hectische periode!
Vrijdag 25 april nog in Cannes,
en maandag 28 april om 11.00 inrichten.
Dit betekend inlijsten, kaartjes maken,
maar ook ter plekke het nodige organiseren.
Dus die vrijdag nogmaals naar Alkmaar.
Voor de laatste check-up.

Hier het overzicht van de expositie:

Dan mijn popart expo,
alles bedrukt op verschillende artikelen.

Het is een fantastische en leerzame periode geweest!
Met veel plezier heb ik dit kunnen afsluiten.
Wel logisch, je bent tenslotte geslaagd.....
Maar ook met elkaar was het inspirerend!
Cannes hebben jullie nog tegoed, komt eraan hoor!
Maar eerst deze cirkel rond.

Onze gezellige afsluiting:

Examen

Eindexamen!

Eindelijk!
Een diploma erbij,
veel complimenten en opnieuw veel geleerd!
Gewerkt onder onvoorstelbare gebeurtenissen.
Zoals de trip naar Cannes, pal voor mijn examen,
een hoofdprijs in de catagorie architectuur.
En natuurlijk mijn benoeming als stadsfotograaf.
Volledig even als een kip zonder kop gefunctioneerd!
Dat met ons thema: "KIP"!

OUTSIDE
Zo heb ik mijn serie genoemd.
Het daarbuiten, een onbekende wereld voor velen.
Opgehokt, gestapeld, mistroostig en weinig ruimte.
Hoe ervaar ik deze omgeving?
Wat doen deze leefomstandigheden met je?
Wie zijn al die mensen?
Wat is hun verhaal?
Voor mij een serie die meer vragen oproept.
Vragen waar ik verder mee wil.

Maar nu eerst mijn beelden van de eindopdracht.

Grenzend aan een gigantisch industriegebied!
Hier de "grens" woningen.
Grauw en altijd in de rook van het vele verkeer en de industrie.

Outside, een doorlopende videomontage.

Een versterking door geluid en beweging.
Met een duidelijke associatie naar het thema.
Om vandaar de vergelijking te maken naar de mens.

Een tunnel waarin je wordt meegezogen.
Welke keuzes kun je onder die omstandigheden maken?

Je wortels geschoten op de verkeerde plek.
Welke kansen heb je op deze dorre grond?

Ook die ramen intrigeerden mij,
meestal de bewoners van het eerste uur.
Zijn die gordijntjes en vensterbankjes slechts ankers?
Ankers om je aan vast te houden,
verroest in je achtergrond.

Garages, vaak vergaarbakken van oude troep en vergeten zaken.
Wat zou er gebeuren als je die klep opent?
Wat ga je ontdekken en zien?
Een blik op dat verleden?
Of juist iets compleet anders………

Afgesloten, versperd, verboden terrein.

Mijn volledige verslag en uitleg lees je hier:
OUTSIDE

De Expositie

Een overzicht van het laatste jaar.
Binnenkort ook deze foto's op dit weblog.
Het is voor mij een fantastische periode geweest.
Giga druk, vooral de laatste maand.
Maar alleen gevuld met enorm positieve zaken!
Dus Cannes, de expo en meer uitleg komt.
Nu even genieten.......

Eind opdracht

Eind opdracht!!!

De laatste loodjes,
nog maar even en het is zover....

Werkelijk met een paar ongelooflijke weken...
Een geweldige timing...
Opeens verkozen tot stadsfotograaf.
Een kans waar je op hoopt.
Je mag dit jaar zes gedichten verbeelden.
Samen worden ze gedrukt op kaarten en posters.
Deze posters hangen op verschillende plaatsen.
Dus werkelijk super!
Waar je géén rekening mee houdt, is alle publiciteit.
Volledig verrast, laat je alles over je heen komen.

Alsof dit alles niet genoeg is.
Ook een andere foto is ook uitverkoren.
Alles overvalt je, dit binnen één week.
In deze examen periode mag je naar Cannes.
Naar de Sony World Photography Award.
Op 23 april vertrekken en 25 april terug.
Een enorme fotografische happening.
De verkiezing van de beste prof en amateur.
Een compleet circus,
waar je ineens deel van uit maakt.

Eigenlijk moet je enorm blij zijn.
Alleen, dat examen....
Heel passend bij mijn thema.
Bezig zijn als een kip zonder kop!
Je willen concentreren,
maar je even niet leeg kunnen maken.
Enfin, hier de eerste benadering van het thema.
Gelukkig gestart onder 'normale' omstandigheden!

Het thema "KIP"!

Nu moet je niet direct aan kippen denken!
Natuurlijk blijft dat ook een optie,
maar het is vooral associëren.
Het maken van een Mindmap,
dus brainstormen over alles wat weer te herleiden is naar kip.
Waardoor iedereen zich het onderwerp eigen kan maken.

Voor mij begint dit thema,
met verdieping in omstandigheden.
Vooral gericht op vrijheid en gevangenschap.
Keuzes kunnen maken of niet.
Inspirerende omgevingen of juist tegenovergesteld
Mijn eerste aandacht is uitgegaan naar de kanslozen.
Hun deprimerende omstandigheden,
die oude flats, veel steen, troosteloos en zonder uitzicht.
Ik zal jullie alle accociaties besparen,
maar de vergelijking met de opgehokte kippen
en legbatterijen was snel gemaakt.
Zeker na bestuderen van filmmateriaal over die omstandigheden

Vergelijkingen met mensen genoeg!

Denk aan mistroostige goedkope oude flats,
zonder uitzicht op verbetering.
Mee worden gesleurd of vertrapt,
afgesloten van de rest, niet gehoord worden,
Niet kunnen kiezen,
de pech dat je hier bent geboren.
Zo kan ik nog een tijd doorgaan.
Pakhuizen voor onze tweederangs burgers?
Ik zie veel tralies, hekken of andere afsluitmiddelen.
Een duidelijke afscheiding van de betere burger?
Tunnels met een donker einde,
een tunnel waar je in wordt gezogen.
Ook al wil je dat niet!
Niet allemaal kunnen we kiezen........

Dat zijn de beelden die in mij opkomen.
Verbeelding over vormen van gevangenschap,
ruimte en juist het gebrek aan ruimte,
het verlangen naar vrijheid,
vertrapt worden door de massa,
niet opgemerkt worden.
Hiermee ben ik aan de slag gegaan.
Het ontwikkelen van die omgeving.

Dit resulteerde in deze eerste beelden:

Ook heb ik een videomontage gemaakt.
Vooral gericht op beweging en geluid.
Situaties rondom ons, maar wij zijn blind.
Wij gaan gewoon door,
druk met onze vaak onbenullige dingen.
O ja, we zijn volop in beweging.
Allemaal hebben we het erg druk!
Maar waarmee?
Hebben we een excuus?
Mogen we onze ogen selectief sluiten?
Of zijn wij allemaal verantwoordelijk....

Tot zover de eerste beelden over dit thema.

Verassing

Verassing.....

Voor mij examen opdracht,
was ik zaterdag op de zwarte markt.
Ik moest foto's hebben van veel mensen.....
Normaal zou ik juichen, zo weinig publiek.....
Maar NU???!!!

Toch was er een verassing.
Dit kleine meisje....
Zo kwam ik haar tegen....

Betoverend!
Volledig in haar eigen wereldje,
in deze volwassen omgeving.
Zich nergens van bewust,
zittend op die grote stoel....
Een hap nemen uit die grote kom,
en dan weer dromerig rond kijken.

Helaas,
de afwezigheid van publiek,
beperkte mijn mogelijkheden.
Mijn aanwezigheid zou haar te vlug opvallen.
Maar ik wilde haar fotograferen.
Dat gezichtje met die kom voedsel, prachtig!
Dus ergens toestemming vragen....

Na informeren,
was het een dochtertje van de overbuurman.
Hij was apetrots op zijn kleine meid!
En ik mocht foto's maken.
Nu baalde ik van de gekozen camera,
eentje voor onbespied fotograferen.
Kijken op een draaibaar schermpje,
zonder direct zichtbaar te richten.
Namelijk mijn G3 en niet de reflex.
Uitstekend voor mijn eigenlijke doel,
maar niet super geschikt voor deze kans

Maar ondanks deze camera,
toch nog puur even realisme.
Deze kleine serie....

"Little girl and Bowl"

Misschien krijg ik nog een kans,
met de prints voor een trotse vader.
Hopen voor die tweede toestemming,
maar dan wel met de geschikte apparatuur!
Een tweede kans, dit prachtig meisje volop te fotograferen!

Voor de realistische beelden en deze:

En nu op zoek naar veel mensen.................

Magisch Realisme 2

Magisch Realisme

Een verhaal in deze vorm uitvoeren,
is voor mij niet echt gemakkelijk.
Maar dat heeft vooral te maken met expressie.
Het rauwe beeld tegenover de perfectie.
Welk verhaal leent zich voor deze uitvoering?

Een vraag die ik mezelf stelde.
In mijn gedachten,
zag ik een magische omgeving.
Pilaren, onwerkelijke landschappen en de vrouw.
In huis ontdekte ik opnieuw mijn gevonden schelpen.
Die organische vorm en de pilaren,
gaven mij het idee voor dit verhaal.

'De Cyclus van Vruchtbaarheid'

Maagdelijkheid, en dan het vrouw worden en zijn.
De schelp koestert en omvat de vruchtbaarheid.
Maar wordt ook doorgegeven aan nieuw leven.
De lange gang benadrukt de duur en,
het imposante bouwwerk van een vrouwenlichaam.
De weg naar dat ene moment:

'Vruchtbaarheid'

Verklaring van gekozen hoofdkleuren:
Wit staat voor maagdelijkheid (het eerste gezicht).
Geel is de kleur voor begin, gedachten en maagd.
Groen hoort bij vruchtbaarheid, aarde, en lichaam.

Mijn inspiratie heb ik gedeeltelijk gevonden in Ans Marcus.
De weergave van vrouwelijkheid in magisch realisme.
Haar werk is daar een fantastisch voorbeeld van.
Toch heb ik bewust gekozen,
om zonder toevoegingen te werken van o.a.:
textures, brushes of soms verminkingen.
Mijn manier een eigen expressie toe te voegen.
Hier wilde ik pure realistische beelden gebruiken.
Ontdekken wat ik op deze manier kon bereiken.
Ook leren om opnieuw bewuste keuzes te maken.

Hoe ervaar ik dit?
Door me aan de opdracht te houden,
ben ik zeker een aantal ervaringen rijker.
Door af te wijken van expressie,
wordt techniek gigantisch belangrijk.
Buiten geen enkel punt!
Maar zonder een simpele studio.......
Verschrikkelijk!!!
Perfectionisme is mijn struikelblok.
Bij alles moet het eindresultaat daaraan voldoen.
Later kan ik mezelf opnieuw kritisch opstellen.
En opnieuw niet tevreden zijn.
Maar op dat moment moet alles kloppen.

Het omzetten van gedachten in beelden,
dat was in deze opdracht een enorme klus!
Ik weet dat ik met mijn middelen niet meer kan,
dus technisch heel erg frustrerend!!!
Wat wel is gelukt,
deze opdracht naar mezelf te halen.
Mijn drieluik, de close-up, half en compleet,
een eigen uitgebeeld verhaal.
Met de tinten, de uitdrukkingen,
maar ook met de symbolen,
ben ik helemaal tevreden.
Zeker zonder een echt fotomodel,
maar mijn jongste dochter,
die gigantisch haar best heeft gedaan!

Wel wil ik deze twee beelden toevoegen:

'Follow Dreams'
Een tweeluik geïnspireerd,
en ontwikkeld door de voorafgaande beelden.
Hier ben ik volledig mijn eigen gang gegaan.
Mijn eigen gevoel,
en de uitdrukking die daar voor mij bij hoort.
Al deze beelden zijn inmiddels uitstekend beoordeeld.
Vooral mijn laatste eigen beeld.
Een beeld wat op een fotosite verschillende kritieken ontving.
Ook erg goed hoor voor je eigen beschouwingen.
Je neemt alles mee op deze reis.
Een grappig detail:
Behalve de technische uitvoering,
was het ook lastig,
drie verschillende portretten als drieluik,
bij elkaar te brengen.
Achteraf bleek dit een misverstand,
ook drie close-ups hadden gemogen.
Tja, ik was een weekje ziek....

Magisch Realisme

Magisch Realisme....

Opdracht:
Als eerste maak 3 portretten, Close-up, Half en Volledig.

Wat heb ik gedaan?

Eigenlijk niets!!!
Tja, een leuke koeien reportage....
Waarom? Geen idee van de opdracht!
Pas de 2e week werd mijn opdracht duidelijk.
Maar ik ben zeker blij met mijn koeien!

De keuze tussen Realisme of Magisch Realisme.

Puur Realisme is niet mijn doel van nu.
Ik wil mijn eigen wereld weergeven.
Mijn ideeën, mijn beelden, soms van de straat,
dan weer een droombeeld.
Dus heb ik gekozen voor magie.
Opnieuw je grenzen verkennen en onderzoeken.
Kiezen voor het onbekende,
ontdekken wat je hiermee kunt.
Of misschien juist niet!
Je houden aan een opdracht is jezelf belemmeren
en tevens jezelf dwingen verder te kijken.
Proberen ondanks die grenzen,
de opdracht naar je toe te halen.
Echt, erg leerzaam!
Niet gemakkelijk, maar wel experimenterend!
Een ontdekkingsreis,
waarbij je vooral jezelf tegenkomt!
Leert waarom iets wel je raakt,
of juist helemaal niet!
Dat kunnen verklaren,
waardoor eigen beeldvorming nog bewuster wordt

Uitwerking Magisch Realisme:

Mijn magische wereld begint niet bij een portret.
Mijn wereld ontstaat in een omgeving.
Noem het een droomwereld.

Een droom waar iets gebeurt.
Er is een verhaal,
dan komen de elementen,
Elementen zoals die portretten,
gericht op het verhaal.
Geen losse afbeeldingen.
maar alle drie beelden zorgvuldig bedacht.
Met van mijzelf veel kritiek op de technische uitvoering.
Ik heb geen studio, flitslampen, paraplu's, enz,
Toch vereist deze opdracht voor mijn gevoel,
het perfecte beeld.
Niet de onwetendheid,
maar de onmogelijkheden belemmeren mij nu.
Werken met bouwlampen, balancerend op stoelen.
Een statief is ook geen optie....
Met levend materiaal???
Helaas,
fotograferen uit de hand met een 30e en een 45e!
Resultaat natuurlijk géén scherptediepte.
Buiten is het te koud...
Gelukkig weet je dat,
maar dat wil net zeggen dat je er blij mee bent!
Zoal iedereen streef je naar perfectie.

Wat is Magisch Realisme?

De nauwkeurige weergave en een vervreemdende werkelijkheid.
Hiermee zie je de verwantschap met het surrealisme.
Dromen, associaties en het onbewuste spelen een grote rol.
Zonder de noodzaak deze dromen te verklaren.
Wat wel gebeurde in het surrealisme.
Voor het eerst gebruikt in 1925,
om een Duitse schilders trend te beschrijven,
die nu de nieuwe zakelijkheid wordt genoemd.

Een aantal bekende Nederlandse namen zijn:

A.C. Willink (terras met Hercules)

R. Hynckes (Stilleven met schedel, 1933 )

Pycke Koch, zelfportret

Ook Ans Markus is een goed voorbeeld:

Sterrenbeelden, hier de ram.
Ans Markus inspireerde mij vooral.

Oldenburger Haring2

Haring a la Oldenburg...

Na mijn beschouwing opnieuw gedoken in haring.
Voor mij eigenlijk meer vormgeven.
Met de opdracht Oldenburg,
het onderwerp dat complete ander gezicht geven.
En uiteindelijk na de definitieve keuze,
een Z/W print op grootformaat( min.A1).
Hier een paar uitwerkingen:
bewust gespeelt met tekst,
en ook bij twijfel teksten laten staan.
Vooral om te leren waarom wel of juist niet.

Resultaat en conclusie:
GRAPPIG!
Maar voor mij niet echt interessant.
Misschien in mozaïek of ander ruimtelijk materiaal.
Deze opdracht blijft voor mij puur vormgeven.
Best leuk maar minder inspirerend.
Niet wat mijn gedachten kan ordenen.
Ordenen in de richting van mijn gevoel.
Conceptioneel werken en minder oppervlakkig.

Andy Warhol

Warhol in Nederland

Pop-art als onderwerp

Dus met elkaar naar de tentoonstelling.
De meeste beelden waren al bekend.
Maar toch doet het wel iets met je,
dat echte, dat kunnen aanschouwen,
eigenlijk kunnen aanraken.
Nieuw voor mij was de serie van Mick Jagger.


Gewoon fantastisch!
Niet alleen de weergave,
maar ook de verschillende structuren.
Hier de zoekterm voor meer beelden:
mick jagger warhol
De hoeveelheid film was overheersend.
Op een boeiende manier tentoongesteld.
Wat me ook enorm aansprak,
waren alle fotografische beelden.
Met elkaar dus een zeer inspirerende dag!
Met dit eigen beeld als herinnering,

See Me

See Me...

Een opdracht,
helemaal in mijn beleving van verbeelden.
De opdracht; een kunstbeschouwing.
Niet alleen de beschouwing,
ook het neerzetten van een beeld in deze sfeer.
Gelukkig met de vrijheid om te kiezen!
Mij keuze is gevallen op Mischa Gordin!
Hij maakt met zijn werk zoveel gedachten los.
Alles analoog gemonteerd,
echt enorm lastig om puur technisch te bekijken.
Vooral de belichting....
De analoge werkwijze in manipulatie,
is compleet anders dan bij photoshop!
PS is echt manipuleren,
je kan met technische kennis,
alles naar je eigen hand zetten.
Analoog betekend tegenhouden,
doordrukken en vermengen.
Dus géén filtertje
om de belichting weer kloppend te maken.
Maar dat is ook niet het uitgangspunt van Gordin.
De surrealistische wereld met zijn gedachte,
zijn gevoel, is waar het omgaat!
Wel streeft hij naar perfectie in dit proces.
Enfin, wat beschouwing aangaat, een lastig beeld!
Maar het uitvoeren in die sfeer.....

Een perfecte leerschool
en volledig passend bij mijn gevoel.
Je bent bezig met een eigen zoektocht,
het zoeken naar verbeelden van gedachtes.
Die hand was al een eerder idee.
Handen zijn zo symbolisch.
Nu op surrealistische wijze weergegeven,
met deze leermeester.
Toch dat eigen gevoel en beeld neerzetten.
Een eigen wereld en gedachte.
Op digitale wijze het analoge benaderen.
Best moeilijk, dus vooral heel veel kijken.
Enfin, de volledige beschouwing,
van 6 à 7 kantjes, was voor mij moeilijker!
Maar beelden in deze sfeer?
Helemaal mijn ding!

Bij deze beelden,
speelt de omhooggestoken hand,
de rol van de verdrukte.
Ondergeschikt aan de superioriteit
van een andere groep mensen.
Gebrandmerkt en vertrapt onder de aarde.
Bijna verzwolgen,
maar niemand die het wil zien….

Omringd door vuisten, een menigte.
Een groep met slechts één middel,
om hun doel te bereiken.
De enigste taal die men kent!
Maar wat,
als je dreigt mee te raken in die stroom?
En je wilt dat helemaal niet...

Oldenburger Haring

Haring a la Oldenburg.....

Claes Oldenburg,
vooral bekend van zijn inmens grote voorwerpen,
zoals de wasknijper, de waterslang met kraan,
de kop en schotel van bont, enz.
Voorwerpen veranderen in compleet ander materiaal,
of juist gigantisch opblazen!

Onze opdracht:
Verander je pop-art icoon in een Oldenburg...
Dus doe er iets geks mee, zet de kijker op het verkeerde been.
Zoal ik al zei, dat wordt nog heel spannend...
Wat ik vooral bedoelde,
is opnieuw keuzes leren maken.
Natuurlijk volop mogelijkheden met vooral véél tijd...
Want ook ruimtelijk werk behoorde tot de mogelijkheden.
Erg leuk en grappig, meer ook niet.

Bovendien moet er een beschouwing worden gemaakt.
Gelukkig met een zelf gekozen kunstenaar.
Want behalve de ontleding van zijn werk,
is het de bedoeling zelf in die sfeer iets te maken.
Die opdracht heeft meer mijn interesse.
Soms ligt iets heel dicht bij je eigen gevoel.
Niet specifiek leuk, zeker niet grappig,
verre van dat, eigenlijk gewoon vol emotie.
Beelden waarbij je van alles kan bedenken,
Beelden die je vervoeren,
Beelden waar je over na denkt,
en soms blijft nadenken.
Enfin, dat later.

Nu Claes Oldenburg en mijn haring.
Géén broodje haring, géén haring met uitjes,
maar UI met HARING.
Een complete ui, en de gevangen haring.
Waarom?
De twee zijn onvoorwaardelijk met elkaar verbonden.
Alleen in de omgekeerde volgorde.
Vandaar deze uitvoering,
de volledige ui en een complete haring.
De laatste zonder lijf uiteraard,
deze wordt sowieso immer bedekt door ui!

Natuurlijk waren er andere opties!
Denk aan papier machee.
Een reusachtig broodje, heldere uitjes,
met die hollandse haring.....
Bovendien leent dit spul zich voor uitspattingen.
Beplakken met idioot materiaal?
Allemaal mogelijk!
Maar wat te doen met stof???
Een enorme zitzak, of poef?
Dat broodje, uitgevoerd in vooral zacht!
Staart en kop net zichtbaar in natuurlijk glans!
Dan kubusjes als de gehakte uitjes,
een decoratie in puur wit?
Allemaal mogelijk!
Nog een leuk idee....
De keukenschort of de gezellige boodschappentas...
Enfin, jullie begrijpen waarschijnlijk de boodsschap.
Aardig als het iets opleverd maar meer ook niet!
Daarom mijn UI met HARING!
En de resterende tijd besteed aan mijn beschouwing.

HARING...

Haring Met Ui...

De opdracht:
Een pop-art icoon van iets of iemand.

Dus voor mij haring en nogmaals haring.
Géén diepere betekenis en zonder pretentie.
Zoals de pop-art ooit is begonnen,
kunst voor iedereen,
gemakkelijk te begrijpen,
en gebruik maken van gewone dingen.
Haring is als Nederlandse specialiteit,
precies wat ik zocht in mijn onderwerp.

Broodje Haring "Hollandia"

Broodje Haring "Vliegende Hollander"

Broodje Haring "Oranje"

Deze beelden hebben allemaal hetzelfde uitgangspunt.
Holland met zijn facetten.
Dus de klomp en de molens, de vliegende Hollander
en natuurlijk de oranjekoorts.

"Gewoon Haring"

Wat er altijd ontbreekt, de vissenkop!
Als je haring koopt,
krijg je alleen het lijf en de staart mee.
Dus gedurende de kerstperiode,
was onze koelkast niet alleen gevuld met snacks...!
Een volledige haringkop met staart lag klaar!
Klaar voor de fotoshoot...

"Etalage Haring"

 

Wie herkent niet die vieze kleur van gerechten.
die volledige foto's van de menu's om uit te kiezen...
Compleet met de typische vlaggetjes...
Eigenlijk gemaakt voor XL formaat,
maar dat zal voorlopig nog niet lukken via een beeldscherm.

"Nostalgische Haring"

 

Toch nog even een touch of memory...

De volgende opdracht gaat richting Claes Oldenburg.
Dat wordt nog heel spannend....

POP-ART

Pop-art...

Experimenten in deze vorm van kunst.

Opdracht:
Een icoon maken van een persoon of iets anders.
Fotografeer of gebruik een oude foto van je gekozen onderwerp.
Denk aan dierbaren of of speciale voorwerpen.
Maak drie verschillende voorstellen.

Tja, dit betekende vele mogelijkheden.
In de pop-art werden veel gewone dingen opgeblazen.
Denk aan de Cambell soep en Coca Cola van Warhol.
Maar ook bekende artiesten of politieke leiders,
werden afgebeeld en verheven tot een icoon.
Marilyn Monroe is hiervan een overbekend voorbeeld.

Dan de pop-art(=popular art) stroming,
Kunst voor iedereen, begrijpelijk en duidelijk.
Afzetting tegen het abstract expressionisme.
Een vorm van kunst,
die volgens de pop-art kunstenaars te elitair was.
Decoratief en meestal zonder een diepere betekenis.
Dit zou voor de toeschouwer te moeilijk zijn.
Pop-art is vooral het in beeld brengen van de consumptie maatschappij.
De verheerlijking van alledaagse voorwerpen of beelden.
Een aantal bekende namen

• Richard Hamilton
  "Just What Is It That Makes Today's Homes So Different, So Appealing",
  
  collage 1956
  
• David Hockney
  " a Bigger Splash", 1967
  
  
• Andy Warhol
  "Campbell's Soup Can",1968
  
  
• Roy Lichtenstein
  "Maybe", 1963
  
  
• Tom Wesselman
  "Bathtub", 1963
  
  
• Robert Rauschenberg
  "Black Market"
  
  doek, hout, metaal, olieverf, 1961
  
• Jasper Johns
  "Three Flags", 1958
  
  
• Claes Oldenburg
  "Soft Toilet", 1966
  

Voor mij géén personen als icoon!
Hooguit mijzelf, maar dan als spotprent.
Dus een zoektocht naar die gewone dingen.
Lippenstift, toiletrollen, haring,....
En haring is het geworden!
Onze nationale trots en specialiteit.
Hollandse Nieuwe met uitjes!

Mijn doel:
Gewoon simpel haring verheerlijken in popart.
Géén diepere betekenis en zonder pretentie.

Keuzes

Keuzes...

Bedolven onder tijdsgebrek,
zonder mijn geliefde sporten.....
Schaatsen, fietsen op mijn mountain bike,
skeeleren, gewoon lange wandelingen,....
Helaas, géén tijd!
Het moeten kiezen, jammer genoeg.
Eigenlijk wil ik dat niet.
Ik wil alles.....
Maar zo werkt het niet.

Je moet die keuzes helaas maken,
bewust zijn van je beperkingen.
Je kan gewoon niet alles tegelijk.
Tenminste ik niet.
Kinderen gaan voor, mijn hond ook!
Daarna gaat alle resterende tijd naar beeldende vorming.

Alleen ook nu moet je opnieuw keuzes maken!
De opleiding, weer terug bij het begin.
Volledig opnieuw openstaan en eigenlijk opnieuw beginnen.
Ver weg soms van je gevoel wat je daarvoor hebt ontwikkeld.
Ver weg van wat je wil laten zien.
Ver weg van je weg die je daarvoor bent ingeslagen.

Ook nu wil je beide.
Opdrachten volledig uitwerken
maar ook je eigen weg volgen.
Dat laatste is enorm lastig!
Meestal gaat dit niet samen,
dus ook je eigen onderwerpen moeten wachten.
Iets wat je eigenlijk niet wil!
Natuurlijk is kubisme leuk,
en popart heeft zijn aantrekkingskracht.
De Andy Warhol tentoonstelling absoluut heerlijk!
Alleen het maken van popart of kubistisch werk,
is niet de richting voor mijn eigen gevoel.
Ik geniet er zeker van,
maar het is niet wat ik zelf wil projecteren.
Dus voel ik muren,
je bewegen in een opgelegd discipline.

Voor mij soms verloren tijd.
Leuk, grappig maar niet wat ik wil.
Het doet me teveel denken aan jaren terug.
Eigen experimenten,
alleen nu met veel meer diepgang.
Natuurlijk leerzaam en zeker interresant.
Maar dit geeft meer een gevoel van creatief zijn.
Dus hoe pak je dit aan,
hoeveel ideeën heb je en kan je dit maken.
Helaas, creativiteit is nooit mijn probleem geweest.
Wel leren om opnieuw die keuzes te maken.
Kies je voor die 100% opleiding?
Waarbij je soms even stil staat in eigen werk?
In datgene wat je wil laten zien?
Of richt je nu al je mogelijkheden op deze cursus.
Zodat een examen kan worden behaald.
Weg van eigen wegen,
zoals mijn lomografie de "Walk",
mijn items zoals Freedom, Age 13, Lost World,....
Soms best een lastige keuze!
En zeker niet zonder vraagtekens......
Helaas, tijd is een kostbaar bezit!
Jammer genoeg moeten keuzes worden gemaakt.
Pas achteraf weet je of je de juiste hebt gemaakt.....

Abstract

Abstract...

Opdracht:
Een volledige abstract, met slechts één beperking.
De compositie behouden van de oorspronkelijke foto.

Uitvoering:
Gestart met de Z/W uitvoering van mijn stilleven.
Deze grafisch benadert in Corel Draw.
Dus de gehele foto diverse malen gefilterd,
met de nadruk op structuur en vorm.
Hieruit zijn een aantal keuzes gemaakt.
Waarbij stroken zijn geknipt(PS),
van de verschillende uitvoeringen.

De volgende stap is het aanbrengen van textures geweest.
Ook weer in diverse uitvoeringen.

De grafische uitvoering: SightSeeing

Een combinatie van 2 verschillende keuzes,
overgoten met filters en kleur,
soms helemaal, en ook vele delen.

Al deze delen vormen één geheel,
waarbij als extra, de vierkante blokken zijn geplaatst.
Een knipoog,
naar alle metrische vormen van de afgelopen periode.
En het tegengewicht voor de lijnen en de ronde vormen.
Het centrale punt is nu iets versterkt.
Door het plaatsen van details in de vorm van cirkels.
De vierkanten zou je ook kunnen gebruiken als podium.
Een podium om de verschillende kanten te bekijken.

De grunge uitvoering: Autum Sun

Een structuur als uitgangspunt genomen,
en deze vervormt in een beweging.
Hierna is er gespeelt met spotlights en kleur in CorelDraw.

Met de verschillende uitvoeringen,
weer opnieuw geknipt en geplakt in PS.
Hier ook gebruik gemaakt van textures en brushes.
De bedoeling, een verweerd abstract beeld.
Na diverse sausjes is Autum Sun het resultaat geworden.

Een abstract waarvan je denkt,
"Wat moet ik hiermee?"

De combinatie: Directions

Een kleine uitdaging,
de verweerde uitstraling combineren met vormen.
Opnieuw is gebruik gemaakt,
van verschillende bewerkte uitvoeringen.
Dus stukjes toevoegen, textures, brushes, en diverse tinten.
(meestal op kleine gedeeltes in het beeld)

Met de vormen probeer ik de nadruk te leggen op de compositie.
Dus pijlen leiden kijkers naar het centrale punt,
om vervolgens het beeld weer te verlaten.
De vierkanten benadrukken het onderwerp,
daar waar alles gebeurt.
Kleuren zijn hier vooral vurig gekozen.
Hierbij kun je van alles bedenken.........

Conclusie:
Lastig om in je compo te blijven!
Alsof je steeds teruggefloten wordt.
Bovendien is deze vorm van abstractie niets voor mij.
Leuk, grappig en meer niet.
Je merkt dan ook een verslapping,
zeker na een drukke week met andere zaken!
Gewoon minder aandacht op alle details gevestigd!
Daarom hier nog een extra uitwerking als toegift.

SightSeeing 2(mijn keuze)

Directions anders

Het laatste, nu op weg naar de PopArt!

Kubisme3

Kubisme 3

Opdracht:
Fotografeer een aantal stillevens,
maak van één kubistisch abstract beeld,
maar blijf in je oorspronkelijke compositie!

Het Stilleven:
Deze opdracht met dit beeld.!

Niet een eigen keuze,
maar vanuit een aangewezen.
Lastig hoor!
Bij kubisme is restruimte ook belangrijk.
Dus géén lege vlakken!
En dan dit beeld.
Een grote lege ruimte,
die gevuld moet worden!
Dit vereiste een meetkundige benadering!
Maar hier eerst de resultaten....

Wil je de volledig werkwijze lezen?
Dat is mogelijk.
Download hier het PDF bestand.
Werkwijze Kubisme
Hier staat hoe ik deze opdracht heb benaderd.
Als kleine handleiding op verzoek van mede cursisten.
Misschien werkt deze aanpak voor jou ook.

Nu ben ik bezig met de laatste uit dit thema.
Opnieuw is de bestaande composite het uitgangspunt.
Ook moet ik weer gebruik maken van deze foto.
Nu een volledige abstract.
Dus géén verplichte meetkundige vormen,
maar wel deze compo in een abstract beeld!

Kubisme2

Kubisme2

Abstraheren!
Dus géén zichtbare details meer.
Slechts vormen die een compositie maken.
De volgende stap met deze vaas.
Het uitgangspunt:
Het geometrische kubistische beeld.

Het resultaat: Future Life
Een abstracte kubistische wereld.
Een wereld waarin alles is afgebakend...
Een wereld waar alom toezicht wordt gehouden....
Een wereld met weinig ruimte voor het individu!

Ontstaan door delen uit het vorige beeld,
en gemaakt met vormen en herhaling.
Je moet je vooral vrij voelen.
Niet gehinderd door afmetingen en doelen.
Je helemaal laten gaan,
je richten op compositie en beeldvorming.
Beeldvorming die tijdens het werkproces ontstaat.
Eigenlijk het kneden van je materiaal,
wat kan er mee, wat gebeurt er.
Maar ook spelen met meetkundige vormen.
Totdat er plotsklaps iets ontstaat:
'Een heerlijk abstract kubistisch geheel'.

Natuurlijk ben je niet volledig blind bezig...
Door te veel werken met vorm en compositie,
ontdek je al vrij snel de mogelijkheden.
Herhalen, plaatsen, draaien, enz.,
alle ervaring speelt een grote rol.
Maar een resultaat puur voor jezelf,
daar werk je aan!
Eigenlijk het meest lastigste van opdrachten.
Soms voldoe je snel aan het gevraagde,
maar, het is niet je eigen beeld.
Meer een vaardigheid die je toepast.
En dat wil ik absoluut zoveel mogelijk vermijden!

Kubisme

Kubisme

Het abstraheren van een vorm.
Een vaas, kubistisch weergeven.
Weergeven in de eerste,
dus geometrische periode van het kubisme.
Zichtbare details rondom van de vaas.
Inderdaad bijna een meetkundig object.
Denk aan cirkels, rechthoeken, vierkanten, driehoeken.
Dat alles in één kubistisch beeld gegoten.
Dus die vaas vanuit meerdere hoeken fotograferen.
Dan zorgen voor een kubistische uitstraling.
Best lastig in fotografische beelden.
Met mozaïek zou het makkelijker zijn.
Voeglijnen en vorm bepalen daar het beeld.
Maar hier een speurtocht.
De speurtocht naar kubisme en een eigen invulling.
Ook een aanslag op mijn computer,
al die vorm lagen.....
Enfin, na veel puzzelen en experimenteren,
hier mijn uiteindelijke resultaat.


Een toevoeging voor mijzelf.
ook de vazen zijn door mij gemaakt.
Ze komen uit mijn keramische periode.
Voor mij toch een beetje extra waarde.
De volgende stap is deze afbeelding volledig abstraheren.

Twijfels

Twijfelen...

Waar ben ik mee bezig...
Brengt deze opleiding me verder?
Soms voel ik me bekneld.
Er ontstaan plotseling grenzen.
Grenzen waaraan je moet voldoen.
Het letterlijk opvolgen van opdrachten.
Dat gebeurde met mijn cd hoes,
nu met deze kubistische vaas.
Okee, je verdiept je in deze vorm.
Maar voor mij voelt het als een kunstje in PS.
Je photoshop zo beheersen,
met giga veel lagen kunnen werken,
en dan een redelijke compositie toveren.
Ik weet het, je begint pas.
Maar nu is het een killing factor.
Leuk voor je techniek
en dodend voor je eigen beeldende vorming!
Je bent meer bezig met constructie.

Mijn vazen:
twee vormen uit mijn keramiek periode.
Voor mij een leuk detail, eigen ontworpen vazen.

  

Maar hoe krijg je die vaas in een eerste kubistische periode?
De geometrische periode.
Het meetkundig weergeven van een object.
Mijn beperking:
Die vreselijke vaas!
Een portret?
Dat zou heerlijk zijn geweest!
Een landschap?
Ook met volop je eigen mogelijkheden.
Maar die VAAS???
Een puur rationele benadering,
zonder gevoel of emotie.
Het maken van een object, een constructie!
Een constructie die moet kloppen.
Een vaas in een kubistische omgeving!

Hier de eerste resultaten:

  



Helaas te abstract geworden,
dus weer opnieuw beginnen!
Uiteindelijk wel de bedoeling,
maar niet in die eerste fase.
Weer aan die geometrische uitvoering sleutelen.
Eén van die resultaten:



Pastel en deze vaas nog zichtbaar weergegeven.
Rondom met duidelijke details.

Géén emotie, géén statement, slechts een vaas!
Weergegeven op een constructieve manier.
Een constructief en inderdaad geometrisch beeld zonder extra waarde!
Puur een hutselen van kubistische elementen,
alles kloppend maken!
Voor mij in deze fase een onmogelijke opdracht!
Ik voel hier niets, totaal geen emotie.
Niet in deze vorm.
Wel een uitdaging,
maar dan slechts het maken van een kloppend beeld!

Experiment

Experiment

De opdracht:
Maak een beeld van alleen je hoofdpersoon.
Beperk je tot de kenmerken,
denk bijvoorbeeld aan een cartoon.
Eigenlijk, doe iets geks!
Dus ik heb me heerlijk uitgeleefd....

Geniet of gruwel...

Hier mijn hoofdpersonen:

Een enorm leuk experiment!
De pure illustratie en het weergeven van een emotie.
Mijn hart ligt vooral bij het laatste.
Maar ik heb genoten van het illustreren.
Bijvoorbeeld "Find yourself a miljonair",




Toch kan ik het niet laten,
ondanks soms klinische opdrachten,
een serieus item te benaderen.
En dat is een enkele keer dat best lastig!
Met de volgende opdracht heb ik helemaal niets!
Deze hele week is opgeofferd aan een Vaas!
Een vaas weergeven in kubistische stijl.
Dus deze vaas rondom benaderen,
daarna kubistisch weergeven.
Voor mij een puur wiskundige opdracht,
dus constructie, compositie en kleur.
Een pop als symbool, daar kan ik iets mee.
Maar een VAAS ????

Plastic Surgery 3

Plastic Surgery 3

Plastische Chirurgie, Barbies en Klatergoud?

Géén beeldverhaal, slechts één weergave!
En deze vraag:
Is dit wat we allemaal willen?

Een eindresultaat, de perfecte pop.
Hier een symbool,
maar zijn de dagelijkse beelden werkelijk anders?
Beelden in glossy tijdschriften,
beelden op de TV,
beelden op billboards
beelden op videoclips,
beelden op internet,
is dit ons einddoel?
Iets om over na te denken.
Willen we dit werkelijk,
ons veranderen en een Ken en Barbie...
Ons omringen met klatergoud,
ook al is je omgeving nog zo rot!
Helaas, daarvoor zijn nog geen chirurgische ingrepen.

Plastic Surgery 2

Plastic Surgery 2

Mijn tweede uitvoering:



Het beeldverhaal is hier nog meer aangezet.
De symbolische barbies zijn toegevoegd,
om de link naar de verandering te benadrukken.
Het in plastic gewikkelde standbeeld,
staat opnieuw symbool voor het ultieme schoonheidsideaal.
De op dat moment geldende norm!

De Keuze
Waarschijnlijk deze uitvoering.
In een opdracht ben je gebonden aan voorwaarden,
je kan niet zomaar even je eigen gang gaan.
Dus moet je dingen van jezelf loslaten
en gaan experimenteren.
Zoals hier, omdat deze zich meer laat lezen.
Niet vanwege een mooier beeld,
maar door het meer compleet zijn van een verhaal.
Dus meerdere beelden in één afbeelding,
veel symbolen en duidelijker op elkaar afgestemd.
Verder is de inhoud gelijk.
Alleen ligt hier de nadruk iets meer
op dat gelijke uiterlijk voor iedereen.
Dit verhaal kun je lezen onder nr.1.

Helaas....
Door weersomstandigheden,
kan mijn definitieve verhaal nog niet worden gemaakt.
Slechts één zonnige dag en iedereen vrij,
dat is alles, meer niet!
Best balen, enfin, dit komt nog wel.

Hoofdpersoon isoleren
De volgende stap:
cartoon, abstract, schreeuwend of juist zacht.
En vooral de details benadrukken.
Dat wordt weer lekker experimenteren,
voor mij opnieuw erg leerzaam.

Plastic Surgery

Plastic Surgery

Ultieme schoonheid, uniform uiterlijk en geluk?
(eerste uitvoering)

Een beeldverhaal over plastische chirurgie.
Het maakbaar zijn van het perfecte uiterlijk.
Het steeds meer opdringen daarvan, al vanaf jong.
Daardoor een kweek van negatieve zelfbeelden,
vandaar Plastic Surgery....
Althans deze vorm!
Want wie voldoet aan die opgelegde maatstaven?

Maar voor mijn verhaal,
wil ik eerst een aantal mensen enorm bedanken!
Elly, Alie, Chantal, Dette, Nathani, Nico, Corne, Carlein, Leen, Rob, Jikke
Mede zoomers en vooral beeldfanaten,
jullie hebben mij enorm geholpen met deze opdracht!
Ik heb gevraagd om je eerste gedachte
en hoe je dit beeld 'leest'.
Ik wilde heel graag een eerste reactie,
zonder uitleg van mijn kant.
Onbevooroordeeld en zuiver.
Want zou het overkomen als één beeld,
of meerdere beelden in een beeld.
Ook hoe leest iedereen,
is dit duidelijk genoeg aangegeven.
Verteld het iets, is er een verhaal?
Heel fijn al jullie eigen indrukken!
Daarom nogmaals bedankt!

Nu mijn verhaal:
Twee poppen, als symbool weergegeven.
(Symbolen waren een deel van de opdracht)
Beide al jong geconfronteerd met gemaakte beauty.
Denk maar aan Barbie, perfect in alles.
Later de glossy's, TV, en natuurlijk internet.
Slechts overal die perfecte schoonheid.
Daar ontstaat hun onzekerheid:
zij zijn te dik, te donker,
géén gladde huid of amandel ogen,
te dunne lippen, een walgelijke neus,
eigenlijk klopt er niets!

Gevolg een negatief zelfbeeld!
Vooral spiegels mijden, ook de spiegelende ramen,
géén confrontatie met hun uiterlijk.
Het spiegelbeeld hier toont slechts hun gedachte.
Het is zoals ze zichzelf zien.
Het beeld wat ze vooral willen veranderen.

Dat is precies wat er gebeurd!
Een complete verbouwing,
beide volledig in de steigers.
Alles wordt gerestyled,
niets wordt overgeslagen!
Hun weg naar geluk en zekerheid,
voor hun de enige uitweg....

Het resultaat?
Iedereen het uiterlijk van dit ideaalbeeld!
Géén verschil meer,
één type met de perfecte verhoudingen.
Het volmaakte uiterlijk,
met de bijpassende afmetingen.
Althans voor de dan geldende normen.....

Reden voor dit onderwerp:
De documentaire "Beperkt Houdbaar".
Jonge meisjes krijgen te horen van zo'n chirurg,
hoeveel er mankeert aan hun uiterlijk!
Borsten te klein, neus te groot,
werkelijk niets word overgeslagen.
Ze hebben niet het playboy gehalte!
Deze trieste grietjes gaan voor de gehele behandeling!
Hun enigste weg en hoop op geluk!
Want, wie wil nou een meisje zoals hun.....

Voor mij stof om over na te denken.
Is dat de toekomst?
Bijna vanaf de geboorte
gekneed worden tot de ideale vorm?
De enige weg naar geluk?
Iedereen hetzelfde uiterlijk,
gelijke lippen(overal), ogen, borsten, enz.!
Uiterlijke perfectie?
Is dat wat we willen?
Wat we moeten nastreven?
Waar we zeker van worden?
De ultieme oplossing voor ons geluk?
Of is het tijd voor een tegengeluid.....

Opbouw van het beeld:

De spiegeling,
spiegels zijn vijanden en aanbidders.

Achtergronden:
(van boven naar beneden)
Straat met ramen
(spiegel en een gewoon straatbeeld)
Het bekraste metaal met teksten en namen
(vereeuwigen van liefde, vriendschap of andere ideeën)
pand in de steigers
(symbolisch voor grote verbouwingen)
De met grafiti bespoten muur
(beklemmende omgeving)
Trap als parodie
(denk aan de showbiz)

Figuren:
Twee poppen gespiegeld in een onwerkelijk zelfbeeld.
Deze poppen symboliseren de verschillen in uiterlijk
en geven hun eigen gedachte weer.
Gezwachtelde koppen, nog steeds in meervoud,
een proces wat niet in één operatie is te klaren.
De in plastic omwikkelde barbie,
slechts enkel met het spiegelbeeld.
Waarom meer weergeven?
Ze zijn toch hetzelfde!

Leesrichting:
Van boven naar beneden
Dit iets benadrukt door de belichting.
Dus minder op de Barbies gericht.

Kleuren:
Opdracht in Z/W
Hier gekozen voor dramatische tinten.
Donker, beklemmend, een beetje film noir.

Versiering/ omlijsting:
De filmrand, filmfragmenten als stilstaand verhaal.
Eigenlijk een kort uitreksel.....
Verder een stempel, gewoon een nummer,
de hoeveelste is niet zo van belang.

Het Beeldverhaal

Beeldverhaal...

De opdracht:
Maak uit vier fragmenten een verhaal.
Een verhaal waarbij symboliek erg belangrijk is.
Denk aan de Egyptische of Byzantijnse kunst.
Niet een Egyptisch of Byzantijns uiterlijk,
dat is je eigen keuze.
Het gaat vooral om de beeldaspecten.
Dus de symbolen, belangrijk groot uitbeelden,
en alles weergeven in één beeld.
Eventueel versterkt door tekst.
Bovendien uitgevoerd in Zwart/Wit.

Mijn uitvoering:
Poppen als symbolen,
zij gaan een belangrijke rol spelen.
De rol van lijdend voorwerp.
Een verhaal over onze wegwerpmaatschappij...

Voorstudie:
Hoe maak je dood materiaal levend?
Wat kan een speelgoedpop betekenen?
Welke verhalen kun je vertellen?
Enorm veel!
Symbool voor herrinneringen,
voor een mens, een kind,
een gebeurtenis, een gedachte...
Vul maar in!
Beelden uit vervlogen tijden.
Ver achter ons,
waar we soms slechts
enkele details van kunnen herrinneren.
Of juist een verborgen herrinnering...
Iets wat je heeft beschadigd.

Hier zie je een paar voorbeelden:

Dolls from the Past

  

Human?

Over moeders, dochters en vergankelijkheid....




Niet alleen een voorstudie naar de pop.
Ook locaties bekijken op mogelijkheden en licht.
Alles voor het uiteindelijke verhaal.
Met de verschillende scenes geschetst op papier.

Mijn verhaal... de Perfecte Pop.

Een prachtige pop wordt cadeau gegeven aan een klein meisje,
dolgelukkig is het meisje met haar nieuwe pop.
Blijdschap en vreugde.
Maar dan vertoont de pop haar eesrte barst,
dit wordt opgelost met een pleister op de wond.
Alleen de pop is niet meer zo perfect!
Eigenlijk is de pop 'oud' geworden
en niet meer haar perfecte pop.Geluk voor het meisje,
ze krijgt een nieuw exemplaar!
Maar op dat moment,
verliest ze haar belangstelling voor die eerste pop.
Voor haar is nu de mooie nieuwe pop alles.
Ze verdwijnt met haar perfecte nieuwe pop!
Haar oude eerste pop volledig afgedankt en weggesmeten.

Mijn beeldverhaal,
waarbij de pop een symbool is,
voor het gevolg van ons gedrag!
Onze wegwerpmaatschappij, hier een pop,
maar er is genoeg wat je ook zou kunnen invullen.
Denk maar aan onze huisdieren of nog erger!
Ik heb dan bijvoorbeeld 'Beperkt Houdbaar' in gedachten.
Het moeilijkste voor mij,
is het vinden van een jong meisje,
met ook nog eens de juiste uitstraling.
Lukt dit niet, nog steeds hetzelfde item
maar op een andere manier ingevuld.
Dus meer richting:
mooi en perfect>>>>>>>vuilnis en rotzooi

Maar ik wil dit onderwerp als verhaal gaan uitbeelden,
waarbij speelgoed gebruikt wordt als symbool.

CD Hoes

CD Hoes

Eindresultaat en conclusie
Vooral leren werken in Illustrator!
Heel leuk, maar voor een beginneling erg lastig!
Eigen werk bestaat altijd uit schemergebieden.
Géén heldere lijnen of vlakken.
Vandaar zeker als beginneling,
voor mij meer vormgeving.
Niet allen dat, ook veel rekenwerk!
Helemaal gelukt hoor,
maar helaas géén verdieping in eigen werk!
Wel in fröbelen, maten en kosten beraming!

Eigen werk
Leent zich niet voor de inhoud van een CD!
Is niet gemaakt voor verschillende resoluties.
Wel voor verschillende manieren van print.
Maar voor mij heeft de inhoud van de CD
een grote relatie met het label.

Fróbelen
Veel tijd voor knippen, plakken en knutselen.
Het deed me denken aan de Sinterklaas tijd.
De lagere school periode van mijn kinderen...
Altijd doordacht, tenslotte moest alles intact blijven.
Zelfs na het uitpakken van de meest ingewikkelde surprise.
Niet echt verdiepend voor mij!
Wel tijdrovend...

Kosten
Het heetst van de strijd...
De afbeelding lekker doorlopend maken,
uitklappen en spelen.
Helaas A2 formaat!
Dus veel te duur om te printen!
Gevolg, verdelen tot A3!
Nog meer knutselwerk...

Mijn verdieping
Opnieuw inventief zijn,
opnieuw berekenen, knutselen en plakken.
Iets wat niet bijdraagt aan mijn verdieping in beelden!
Wel aan het bepalen van je eigen grenzen!
Hoever ga je hiermee door?
Natuurlijk kan je op A2 een gelikt hoesje maken.
Maar....., is dat wat je wil?

Het eind!
Afgerond en voorbij.
Het eindresultaat,
de ongekleurde versie met als extra kleurpotloden,
of een klein verfdoosje.
Reden: het zelf inkleuren van de hoes.
te gebruiken als een traktatie bij verjaardagen, enz.

De beoordeling:
Alleen maar positief:
uitvoering, idee en plaatsing van tekst,enz.
Mijn eigen gevoel:
Gelukkig klaar, genoeg van illustratie
Me verheugen op de volgende opdracht!
Een beeldverhaal,
iets wat meer aansluit bij mijn eigen motivatie.
De reden waarom ik beelden maak!

Illustrator!

Illustrator!

De opdracht:
Een algemeen CD hoesje.
Denk aan kaarten, denk aan een algemeen aardigheidje.
Tja, drie weken voor Illustrator en een gelikte uitvoering.
Een volledig nieuw programma met de gekoppelde opdracht!
Voor mij was deze opdracht erg lastig.
Je wilt eigenlijk alles naar je eigen werk toe trekken.
Maar, dat is bewust gemaakt voor een afdruk.
Zelfs het materiaal waarop is meestal bekend.
Géén beelden voor een computerscherm!
Stel je voor, al die verschillende resoluties....
Daar moet ik niet aan denken.

Toch is het een uitdaging!
Natuurlijk heb ik meerdere lay-outs gemaakt.
Maar altijd in de persoonlijke sfeer.
Nu, puur voor iedereen!
Nou ja, de grote groep peuters en kleuters.
De groep die begint met tekenen en knutselen.
Zoals ik begin met deze nieuwe software.
Primair, pure vormen en ongecompliceerd.

Dus mijn idee:
Een Knutsel Cd!
Educatief met vormen, kleuren, letters en cijfers.
Maar ook leren omgaan met spelelementen,
winnen en verliezen!
De jonge leeftijdsgroep, de koppoters.
Een beginnende fase van tekenen en leren ontdekken.

Mijn uitdaging:
Terug naar primair, zonder pretentie,
zonder moeilijke vormen, zonder ondefinïeerbare kleuren,
puur en simpel (ook best lastig).

Onderweg naar huis viel het woord spelletje.
Het definitieve idee was geboren.....
Reste alleen de uitvoering....

Mijn doelgroep:
Peuters en jonge kleuters!
Mijn inhoud en de daaraan gerelateerde lay-out:
Een (spelletjes) knutsel CD,
met vormen, kleuren, cijfers en letters.

Inhoud:
spelletjes (om uit te printen en te knippen) zoals:

Bingo met vormen of tellen,
Memory in 4 uitvoeringen,
cijfers
letters
kleuren
vormen
Domino de lieveheersbeestjes
Kwartet en simpele voorstellingen zoals,
huis
zon
varken
knoop, etc.
Keverspel uitgevoerd in primaire vorm

Natuurlijk ook de kleurplaten voor peuter en kleuter.
Maar om gelijk mee te starten:
boter/kaas/eieren als speelveld op de hoes!

Dus het idee:
Mijn doelgroep is de koppoter,
alle vormen worden nog heel simpel weergegeven.
Mijn inhoud is vorm, kleur, cijfers en letters.
Mijn doel is educatie in kleur,
vorm, cijfers, letters, behendigheid (tekenenen en knutselen),
geheugentraining, herkennen en spelelementen.

Kernwoorden hier zijn:
simpel, primitief, eenvoudig, helder, etc.

Dat resulteerde in de volgende uitvoeringen:
De kartonnen hoes dubbel gevouwen.
(op de 1/4e cirkel na, alles uitgevoerd in Illustrator.)

A.Primair kleurgebruik:
Simpele vormen uit de inhoud van de CD,
herkenning door de doelgroep en hopelijk uitnodigend.

B.Opnieuw primair:
Maar met de mogelijkheid de hoes zelf in te kleuren.
Dus met kleurpotloden of een klein verfdoosje.
Eventueel uitgevoerd op een mini CD.

Extra toevoegingen:
Het direct te spelen boter/kaas/eieren met houten schijfjes.
Kleurpotloden of een klein verfdoosje.
Een autorun CD-rom met alle beloofde plaatjes van de hoes,
in een bijpassende uitvoering op de CD.

??????????

Fröbelen......?

Inmiddels ben ik met een nieuwe opdracht bezig.
Compleet anders dan het "Wonder"!
Leren werken in Illustrator.
De opdracht: een algemene CD hoes.
Maar wel met een gelikte uitvoering.
Denk aan die mooie kartonnen hoesjes....
Enfin, een combinatie tussen knutselen, knippen, plakken,
berekenen, software leren bedienen, vormgeving, kleuren, enz.
Helaas een onmogelijke combinatie met eigen werk.
De Lomo-CD is lang niet voor iedereen aantrekkelijk.
En mijn beelden zijn niet voor een computerscherm gemaakt.
Wel een nieuwe uitdaging,
ook al is dit meer vormgeving geworden.
Het volledige verslag volgt!

Nu de beschouwing van Opdracht 1.
Mijn verbeeldingen over (ver)Wonder(ing)
zijn als eerste besproken.
Dat was wel even schrikken!
Tenslotte val je in het tweede jaar,
dus iedereen kent de gang van zaken.
Behalve jij, en dan als eerste door de mangel gaan....
Drie verschillende uitwerkingen zijn uitgekozen:

"Faith in a Wonder"(lees vorige artikel)

Mijn echte gevoel over het "Wonder".
Vooral de dynamische compositie werd erg positief beoordeeld.
Door eerst de aandacht te vestigen op het gebed,
ga je weer terug in het beeld naar de kruisigingsvoorstelling.
De heftigheid wordt daardoor nog meer versterkt.
Voor mij géén opzet,
maar eigenlijk een sterk emotioneel gevoel neerzetten.
Het resultaat na vele uitwerkingen,
het beeld passend bij mijn gedachte.
Maar dat wil ik hier ontdekken.
Hoe bewust spanning toevoegen,
bewust die compositie versterken.
Nog duidelijker je statement leren maken....
Ook was het voor meerderen lastig het "Wonder" te ontdekken.
Religie kwam het meest op!
Datgene wat ik inderdaad wilde benadrukken.
Je moet geloven!
Pas dan blijken veel gebeurtenissen een "Wonder"!

"de Stad der Wonderen"

 
Verbeeldingen van Verwondering" ,
samengebracht in één beeld
en met een link naar het boek van "Eduardo Mendoza".
Dit beeld, voor mij de verwondering in Barcelona,
maar ook die bloeiperiode, een fantastische cultuurstad!
Twee wereldtentoonstellingen, een wereld van verschil.
Een beeld van de Stad der Wonderen.
En inderdaad ook in de beschouwing.
Dit beeld dan ook werd positief beoordeeld.

"de TrouwKaart"

De acceptatie van het homohuwelijk.
Ook hier is aandachtig naar gekeken.
Voor mij was dit het meest passende beeld bij mijn opdracht.
Géén zichtbare filters, maar wel een bewerking.
Uitgewerkt met het fris groene blad.
Vandaar nu hier (zie vorig item) twee uitvoeringen.
Het groen maakt opeens alles heel luchtig!
Een kaart, een aardigheidje, een feestje....
Maar de polaroid uitvoering geeft een compleet ander beeld.
Het huwelijk, een enorm serieuze onderneming....
Ook in een homohuwelijk!
Alleen, er was een reden voor de eerste uitvoering.
Eigenlijk tijdgebrek!
Een selectie die niet aan mijn standaardeisen voldeed.
Een verdoezeling met frisgroene bloemen.
Precies over dat ene randje....
En dus opgemerkt!(maar niet het randje!)
Van serieus naar een luchtige uitvoering!
Géén strafpunten hoor,
maar wel verwondering over dit compleet andere beeld.
Alsof het niet door mij gemaakt was.
Mijn twee wegen,
eigen emoties,
en een weergave van een vrolijke persoonlijke kaart!
Uitgevoerd volgens de exacte opdracht,
met een prima beschouwing
maar ook hilariteit vanwege het frisse groen!

Tja, de nieuwe opdracht!
Leren werken in Illustrator....
Het maken van die hoes!
Eén ding kan ik verklappen:
Géén fotografie!
Géén Photoshop!
Dus alles in Illustrator!
Algemeen, doelgroep de koppoter (3 à 4jaar),
knutselen, primair en zonder jewel-case.
Dus Fröbelen!!!

Faith in a Wonder

Faith in a Wonder...

Wonder.....?
Een lastige opdracht na "NewLife"!
Hoe een wonder te vertalen zonder geloof?
Eerder mazzel dan een wonder.
Het levenstraject,
is een aaneenschakeling van geluk en pech.
Geluk als je de juiste ingrediënten hebt,
pech wanneer er één schakel ontbreekt.

Welke ingrediënten?
Alles wat ons beschikbaar wordt gesteld!
Dat is enorm veel!
Denk aan al onze mogelijkheden,
ons denken,
ons intellect,
Maar, daar moet je het ook helemaal mee doen!

De ontbrekende schakel?
Vul maar in!
Een fout gen, medisch te verklaren.
Een gebroken relatie, rationeel te verhelderen.
Een aantal jaren géén vakantie?
Gewoon pech met blessures.

Wonderen?
Je verwonderen over situaties past meer bij mij.
Je verwonderen over bepaalde gebeurtenissen,
je verbazen over kortzichtigheid,
ondanks lessen uit het verleden.
Je afvragen,
hoe is dit in godsnaam mogelijk...
Welke God dan ook maar!

Voor mij de associatie met het gebed.
Het grote medium om een wonder te laten ontstaan!
Het gebed en de bijbehorende bijbelteksten,
waarin de mens blijft hopen op dat wonder.
Een groot of een heel simpel wondertje...
Van serieuze genezingen
tot klein begeerde objecten.
En inderdaad,
als de ingrediënten compleet zijn,
dus alles werkt,
het wonder geschiedde...
Voor een aantal onder ons,
heeft dit medium zijn werk gedaan.
Men is gelukkig en...
bedankt met het "Onze Vader".

Deze afbeelding?
Een confrontatie met het geloof in wonderen.
Een sculptuur van de Sagrada als centraal punt,
Jesus het lichtende voorbeeld.
Want na de kruisiging,
was daar de wederopstanding uit de dood.
Een groot wonder!
Nu in deze tijd,
het gebed als medium voor een nieuw wonder......

Waarom deze sculptuur?
Gaudi en de Sagrada,
allemaal met beelden om je over te verwonderen.
Mijn verwondering over zoveel erfgoed van één kunstenaar!
Een meester in het scheppen van 'wonderlijke' vormen.
Barcelona, stad der wonderen.
Daar waar je deze sculpturen in het echt kan bewonderen.
De uitbeelding, spreekt voor zichzelf.
Jesus, vooraf aan het grootste wonder uit het christendom.
De wederopstanding uit de dood.

Handen in gebed?
Een wonderlijk medium om dat wonder te verrichten.
Bij sommigen, jong en oud,
een sterk geloof op betere tijden.
Alleen die positieve gedachte
kan al tot een klein wonder lijden.
Een positief denkbeeld
heeft een grote invloed op onszelf en onze omgeving!
Het draagt bij tot die kleine wonderen,
zoals niet meer eenzaam zijn.
Door je positieve uitstraling en denkbeeld,
sta je open voor veel nieuwe invloeden.
Begeleid door geloof en het gebed,
kan dit de wereld van de gelovige veranderen.

Helaas voor de niet-gelovigen onder ons;
wij zullen het moeten doen met ratio.
Dus rationeel denken,
soms met behulp van specialisten,
willen wij weer terug komen,
in de positieve gedachtewereld.
Dus hard werken aan jezelf,
om alle ingrediënten opnieuw compleet te maken.
Alleen dan zijn wij, niet gelovigen,
in staat ons te verwonderen over alle goede dingen.
Want in dat wonder geloven wij niet,
wij blijven ons alleen maar verwonderen.

Conclusie opdracht:

Persoonlijk is
"Faith in a Wonder",
mijn gedachte over het wonder.
Ik geloof niet in een wonder!
Voor mij zijn wonderen ontstaan uit het geloof.
Hier het Christendom uitgebeeld,
maar ook voor andere godsdiensten,
zou je identieke beelden kunnen maken.
Zelf kan ik me alleen maar verwonderen,
inderdaad zo’n moment
met alle ingrediënten die dan kloppen.
Dat maakt mijn wereld compleet,
zoals de geboorte van je kind!

Het enige,
wat ik een echt wonder wil noemen....
Dat moment,
die 9 maanden, waarbij zoveel fout kan gaan.....
Maar alles is oké!
Je hebt na die lange periode een gezonde baby!
Een periode die lang niet zo vanzelfsprekend is,
waar toch velen van uitgaan!
Je mag blij zijn, je verwonderen,
eigenlijk het enige wonder voor jou....
Een compleet nieuw gezond leven,
nieuw leven, het grote wonder voor mij.
Al voor deze opdracht verbeeld in "NewLife"

Nu slechts een verdieping in het woord wonder...
Lastig als je alles verder alleen verwonderlijk vindt....

Bij de verdieping in een wonder,
heeft vooral “Faith in a Wonder ” mijn voorkeur!
Dit beeld vertaald mijn emotie en verwondering
over het fenomeen “WONDER”!

Hieronder andere uitwerkingen van (ver)wonder(ing).

serieus of juist luchtig

Crejat

Crejat, een nieuwe fase....

Een nieuwe weg, een ontdekkingstocht....
Mijn zoektocht naar verdieping,

Twee jaar lang vooral exerimenteren en ontdekken.
Twee jaar beeldbewerking en beelden maken.
Een twee jaar durende cursus....
Je verdiepen in werk van anderen,
maar ook in je eigen beelden!
Voor één thema is vooral veel voorstudie en
regelmatige beschouwing van je werk erg belangrijk.
Nog bewuster leren omgaan met beeldaspecten.
Nog verder je onderwerp uitdiepen.

Met alles steeds de vraag:
Waarom?
Natuurlijk doe je veel dingen bewust.
Maar het kan altijd beter....

De eerste opdracht...

Het thema "Wonder".

Voor mij, de geboorte van een nieuw wezen....


Maar.... "NewLife"....was al gemaakt.....

Mijn verhaal en uitwerking...

Veel lezen, nadenken en tot een conclusie komen.
Eigenlijk geloof ik maar in één wonder.
Het wonder van nieuw leven.
Wel kan ik me verwonderen.
Over zoveel dingen rondom me.
Dingen die me vebazen...
Dingen die me raken...
Dingen die wat met je doen....
Maar een 'Wonder"?
Wonderen worden vooral verricht in veel Geloven.
Christendom, Islam, noem maar op.
De diverse goden van elk geloof verrichten ze.
De bijbel staat vol met wonderen.
Bidden,
een medium voor het laten gebeuren van een wonder.
Voor mij opnieuw een verdieping in wonderen.
Maar wel veel breder en nog bewuster.
Alleen, ook veel lastiger...

naar de website van de VOBK