Avondrood

Avondrood.....

Avondrood

Deze stad heeft niemand om mee te praten
niemand luistert naar hem
deze stad is zo teleurgesteld
zo verlamd

Deze stad revalideert al jaren
zijn ziel steeds verder weggezonken,
ingestopt met beton en idiote architectuur

Hoeveel pillen heeft deze stad nog nodig
een lichaam vol pijn
blessure vernederingen
de scherven en blauwe plekken stil gezwegen

Deze stad revalideert al jaren
zonder enig succes

Machteloos staart deze stad zwijgend in het zwart
de droom die soms nog rondgaat in lege nachten
fantoompijn van hoeveel moois je nog wilde bewaren
infaust, met onderhuidse ruis

Veel is hier niet nodig voor annotatie
een kruis dat neon roodverlicht boven de stad uitkomt
voor de moloch die offers brengt in een stad die brandt

De ogen van de wijkertoren staren vermoeid in de verte
zijn ziel weggezwommen in de diepe blauwe zee

Hoe niets meer restte
dan de omtrek van de leegte.

Door stadsdichter Arjan Slotboom

Een zoektocht......

Beverwijk gehuld in een mantel van groen.
Heerlijk blauwe luchten, echt zomer.
De kruinen vol gevuld met groen blad.
Ik op zoek naar die verloren plekken.

Natuurlijk zijn ze er,
alleen, nu overgoten met die zomerse kleuren.
Eigenlijk vrolijk en opstandig.

Een beetje van rustig maar, er wordt aan gewerkt.
De zon en het groen maakten mij optimistisch.
Tot de confrontatie met deze plaats!
Ooit een notaris kantoor, dan jarenlang antikraak.
Lang verwaarloost, dus rijp voor de sloop.
Precies de bedoeling van de eigenaars.
Zodat uiteindelijk hun eigen plan kan worden uitgevoerd!
Waarschijnlijk apartementen, vooral veel.
Hier valt mee te verdienen,
niet met die oude nostalgische panden!
Een verlamming, ja.
Geen actie maar een stille acceptatie.
Rouw voor iets wat is verloren.
Een zwarte ballon voor het zoveelste verlies.
Avondrood, de najaren van oude glorie.
Genieten van wat is gebleven,
treuren om het verlies.

Daarom deze plek,
de rolstoel en die zwarte ballon.