Fotoshoot

Mijn eerste fotoshoot........

Geheel onverwachts een bijzondere opdracht.
Meewerken aan de examenopdracht van een styliste
Een afstudeeropdracht richting mode van Artemis Styling Academie
Foto's maken en bewerken,
voor het examen project van Fleur Mahu.
Fleur haar visie kunnen vertalen in beelden

Haar doelgroep:
Vrouwen vanaf de leeftijd van vijftig jaar.
Zelfverzekerd, genietend, heerlijk relaxed.
Met vrienden en dierbaren maar ook alleen.
Zich behaaglijk voelen, volop leven, sterk.
Vrouwen die kunnen kiezen voor zichzelf.
Minder zorgen na het opgroeien van kinderen.
Vrouwen die de magie van genieten waarderen.

Het doel:
De beautyfarm "de Zwaluwhoeve".
Een combinatie van verwennen en een nieuwe wintercollectie.
Zelf kiezen voor de behaaglijkheid om je heen.
De magie van bewust genieten.

ENJOY YRSLF

Die magie moest worden vertaald.
Mijn idee, deze bijzondere beeldentuin.
Een wonderlijke ontmoeting tussen Wijk aan Zee en Corus.
Zelfbewust, eigenwijs en vooral magisch.
Het werden twee dagen fotograferen.
Eerste dag, een bevriend fotomodel Elise.
De tweede dag met het uiteindelijke model.
Een nieuwe`wereld voor mij!
Normaal bedenk je alles zelf.
Zelfs het model ontmoet je pas die dag....
Werkelijk enorm spannend.
Ineens ben je onderdeel in het geheel.
Ieder met zijn eigen taak.
Fleur haar idee in beeld brengen.
Ook Elise was opnieuw aanwezig.
Haar ervaring als model meebrengen.
Met elkaar maak je het eindresultaat.
Composities, poses, alle details,......
Mijn ervaring? Een heerlijke dag!
Ontspannen, geweldige luchten en pret!
Maar ook enorm leerzaam!

Hier dan de eindresultaten:

De Kus(T)

***

Zeebed

Hoor je ze de golven
de zeemuziek
een zee van witte lippen die spreken
met het heimwee van vergeten

De zee raakt mij aan
het water zoekt zich een weg
stroomt, kust, suist, likt, neemt, spat, streelt

Ik neem de zee in mijn armen
voel het water
perpetuum mobile eeuwige beweger

Zoals een rivier die stroomt naar de zee
stroomt en stroomt en stroomt
zo word ik op die eindeloze stroom voortgedreven
meegesleept, opgetild, meegesleurd door de eeuwige deining
die mij verenigt als een stukje oceaan

Ik werd een golf, een zuchtje wind, een droom, een reis
een hoeveelheid wereld, de rimpels in het zand
de branding, een spiegel voor de zon

Zomer is en zomer blijft
een verlangen dat nooit sterft

Door stadsdichter Arjan Slotboom

Mijn eerste verbeelding.
Mijn opdracht, een gedicht te vertalen in beeld.
Mijn bedoeling, het versterken van elkaar.
Dus kijken en lezen of lezen en kijken.
Inhoudelijk elkaar versterken.
Het beeld moet prikkelen, vragen oproepen.
Wat is dit, een uitnodiging om verder te gaan.

Wat is dan belangrijk?
Je associëren met de inhoud.
Alle woorden benader je op die manier.
Je maakt een schematische lijst van alle woorden.
De Mindmap met een mooi woord.
Een aantal belangrijke associaties waren;
witte lippen, stromen, kust, verlangen,
omarmen, voelen, droom, drijven, reis, golf, spiegel.
Met deze woorden ben ik op zoek gegaan.
Op zoek naar die uitstraling in beeld.

Nu heb ik erg veel met de zee.
Maandenlang mocht ik dit aanschouwen.
De langste oversteek, van Venezuela naar Zuid-Afrika.
Ruim drie weken alleen die golven,
dat ritme, de deining, het water, die grote oceaan.
Geloof me, dat is een droom.
Een oneindige wereld, waar je in voortbeweegt.
Ver weg van problemen, een heerlijke stroom.

Ook dichter bij huis,
zeilend op de Wadden en het IJselmeer
heb ik me zo mogen voortbewegen,
de wind voelen, elke golf aanschouwen,
soms aggressief dan weer kabbelend.
Altijd met een hartstochtelijke passie,
een blijvend verlangen.
Zoals we de liefde omarmen.

Zeebed, de titel van het gedicht.
Geschreven door Arjan Slotboom.
Mijn bed is maandenlang die zee geweest.
Niet omarmde ik de stormen,
maar wel die zomerse passie,
de warmte, zon, die heerlijke deining,
het meegevoerd worden.
Dat grote verlangen blijft.
Zoals het omarmen van liefde.
Een verlangen van iedereen.

Mijn weergave, dit grote verlangen.
Verlangen naar warmte, die vervoering,
daarop je laten meedeinen,
op die golven van gelukzaligheid.
Dat willen omarmen.
Een droom voor velen,
en een reis die niet iedereen maakt.
Maar wij hier in deze omgeving,
hebben veel geluk.
Wij kunnen zo dicht bij die zee,
ons laten meedeinen op dit bed.
Als we dit maar willen zien.

Het gedicht kun je ook op deze site lezen:
Café Camille

Zoals je ziet, heeft dit beeld nog geen titel.
Een bewuste keuze, de zee geeft mij nog veel meer.
Niet alleen deze associatie met een gedicht.
Maar ook een simpele beweging verteld iets.

Een stroom, meegevoerd worden.
Soms bewust, maar hier niet.
Geen keuzes, alleen maar leren accepteren.
Facetten verteld door de natuur.
Opnieuw zonder titel.
Wel een uitnodiging, voor nog meer verdieping.
Daarom nu nog geen titels.

Cannes

Cannes....

De eerste Sony Photographic Awards van 2008!

Een hoofdprijs van ZOOM in de catagorie Architectuur.
Naar Cannes, een Sony reflexcamera,
en publicatie in ZOOM nummer 4.

Hier de twee andere winnende foto's:


Een schitterend Hollands landschap van Marcel.
Je zou kunnen spreken over een surrealistische weergave.


Dit kunstwerk, bijna abstract weergegeven door Rens,
in een prachtige compositie en versterkt door Z/W.

Marcel en Rens, blij deze ervaring met jullie te hebben gedeeld!
Nu verder met mijn eigen verhaal......

Geloof me,
mijn concentratie verdween naar het niveau 0!
Gekozen uit een deelname veld van bijna 1800.
Ongelooflijk wat er allemaal gebeurde.
Het eindthema was KIP, dus erg passend!
Bezig zijn als een kip zonder kop!
Op 28 april de inrichting voor de expositie,
3 mei het examen,
en 23 t/m 25 april naar Cannes.
Hoe moest ik dit redden?

Natuurlijk was ik ontzettend blij met die erkenning.
Maar ook had ik een dubbel gevoel.
Mijn eerste vraag is geweest:
Zijn onze foto's daar ook te bezichtigen.
Helaas, niet ingestuurd via Sony, dus nee!
Tenslotte gaat het mij om de foto.
Awards bijwonen in 'dresscode' is niet mijn ding.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik twijfelde.
Mijn eindthema,
althans de associatie, gaat over wonen.
Mensen die zijn opgehokt
en gestapeld in troosteloze flats.
Vanuit deze gedachte
moest ik gaan overschakelen naar Cannes.
Maar ik zou ook alle foto's kunnen bekijken,
aangevuld met de 'Legacy' tentoonstelling.
En zeker een ervaring rijker zijn,
van iets wat waarschijnlijk niet weer gebeurt.

Woensdag 23 april, het is zover!

Met veel bagage (de dresscode) op weg naar Cannes.
Bij aankomst is alles fantastisch geregeld.
Met ons zessen komen we terecht in Hotel Gray d'Albion.
Hier maken we kennis met elkaar
en spreken af elders iets te drinken.
De match had niet beter kunnen zijn!
Allemaal zijn we verwonderd en verbaasd.
Eigenlijk is het een ongelooflijk gebeuren,
ondanks ons afgrijzen van opgeklopte lucht,
in de vorm van een dresscode.
Marcel, Rens en ikzelf,
hebben nog steeds een beetje moeite,
met onze niet geexposeerde foto's.
Dat hoort bij je gevoel over die beelden.
Maar we genieten met volle teugen!
Op dat terras, heerlijk in het zonnetje.
Een heerlijke ontmoeting met 'lotgenoten'!

Tijd voor jezelf? Ja zeker!
Iedereen heeft zijn tijd gebruikt Cannes te verkennen.
Cannes is niet alleen die boulevard
met topmerken en luxe artikelen.
Cannes is ook kleine straatjes,
veel restaurantjes, de markt,
en boten in allerlei maten.
En niet te vergeten dat eiland,
een kwartiertje varen, daarna heerlijk wandelen.
Met als hoogtepunt het fort.
Alleen niet de binnenzijde bezocht,
helaas zaten we daarvoor te krap in de tijd.
Maar genoten, zeer zeker!

Donderdag 24 april, 19.00
Het is zover,
de zwarte loper is ontdaan van het plastic.
Met ons zessen,
betreden wij de weg naar het begin van deze avond.

De coktailparty,
met een glas champagne langs de expositie!
Prachtig, zoals altijd met kunstwerken in het echt!
Voor ons allemaal een puur genieten.
Zelfs nog vereeuwigd in een statie foto.
Een heerlijke herrinnering voor ons allemaal.
Eigenlijk heb ik hier maar één minpuntje ontdekt.
Misschien mogen wij achteraf blij zijn,
zonder onze foto op deze expositie.
De beelden uit de winnende catagorie,
waren prachtig afgedrukt!
Maar alle andere genomineerde amateurfoto's
kwamen over als eigen prints.
Sommigen zelfs verkreukeld,
misschien gekomen bij het verzenden.
Dus achteraf zou ik niet graag mijn foto zo willen presenteren!

 

Een grote verassing!
Met elkaar napraten over alle foto's,
werden we verrast door Zoom en Sony.
Géen opgestuurde camera per post,
maar een verassende prijsuitreiking!
Geweldig!

 
Een doos gevuld met camera,
een doos die ons heeft vergezeld tot de laatste uurtjes.
Voor ons alledrie een heerlijke verassing!

foto van Marcel

Dus met die doos over de rode loper!
Naar het diner en de uitreiking van de Awards.
We genieten volop van dit heerlijke diner.
Allemaal voelen we ons bevoorrecht.
Zelfs het klatergoud gehalte valt mee,
het draaide uiteindelijk toch om de foto's.
De uitreiking van de awards,
aan de winnaars uit die verschillende catagoriën.
Je hebt alle foto's gezien,
je maakt een eigen keuze.
Je bent enorm nieuwsgierig naar die foto's.
Maar het waarom wil je ook weten.
Helaas was dit soms lastig door rumoerig publiek.
Ondanks deze verstoring, hebben we genoten.
Genoten van de meestal schitterende foto's,
genoten van Cannes en dus genoten van onze prijs.
Met als slot de afterparty, een onverwacht toetje.
Waar kan ik mee besluiten?
Eigenlijk met het volgende;
Een onvergeetlijke ervaring voor ons allemaal!

Meerdere Kiekjes