Eind opdracht

Eind opdracht!!!

De laatste loodjes,
nog maar even en het is zover....

Werkelijk met een paar ongelooflijke weken...
Een geweldige timing...
Opeens verkozen tot stadsfotograaf.
Een kans waar je op hoopt.
Je mag dit jaar zes gedichten verbeelden.
Samen worden ze gedrukt op kaarten en posters.
Deze posters hangen op verschillende plaatsen.
Dus werkelijk super!
Waar je géén rekening mee houdt, is alle publiciteit.
Volledig verrast, laat je alles over je heen komen.

Alsof dit alles niet genoeg is.
Ook een andere foto is ook uitverkoren.
Alles overvalt je, dit binnen één week.
In deze examen periode mag je naar Cannes.
Naar de Sony World Photography Award.
Op 23 april vertrekken en 25 april terug.
Een enorme fotografische happening.
De verkiezing van de beste prof en amateur.
Een compleet circus,
waar je ineens deel van uit maakt.

Eigenlijk moet je enorm blij zijn.
Alleen, dat examen....
Heel passend bij mijn thema.
Bezig zijn als een kip zonder kop!
Je willen concentreren,
maar je even niet leeg kunnen maken.
Enfin, hier de eerste benadering van het thema.
Gelukkig gestart onder 'normale' omstandigheden!

Het thema "KIP"!

Nu moet je niet direct aan kippen denken!
Natuurlijk blijft dat ook een optie,
maar het is vooral associëren.
Het maken van een Mindmap,
dus brainstormen over alles wat weer te herleiden is naar kip.
Waardoor iedereen zich het onderwerp eigen kan maken.

Voor mij begint dit thema,
met verdieping in omstandigheden.
Vooral gericht op vrijheid en gevangenschap.
Keuzes kunnen maken of niet.
Inspirerende omgevingen of juist tegenovergesteld
Mijn eerste aandacht is uitgegaan naar de kanslozen.
Hun deprimerende omstandigheden,
die oude flats, veel steen, troosteloos en zonder uitzicht.
Ik zal jullie alle accociaties besparen,
maar de vergelijking met de opgehokte kippen
en legbatterijen was snel gemaakt.
Zeker na bestuderen van filmmateriaal over die omstandigheden

Vergelijkingen met mensen genoeg!

Denk aan mistroostige goedkope oude flats,
zonder uitzicht op verbetering.
Mee worden gesleurd of vertrapt,
afgesloten van de rest, niet gehoord worden,
Niet kunnen kiezen,
de pech dat je hier bent geboren.
Zo kan ik nog een tijd doorgaan.
Pakhuizen voor onze tweederangs burgers?
Ik zie veel tralies, hekken of andere afsluitmiddelen.
Een duidelijke afscheiding van de betere burger?
Tunnels met een donker einde,
een tunnel waar je in wordt gezogen.
Ook al wil je dat niet!
Niet allemaal kunnen we kiezen........

Dat zijn de beelden die in mij opkomen.
Verbeelding over vormen van gevangenschap,
ruimte en juist het gebrek aan ruimte,
het verlangen naar vrijheid,
vertrapt worden door de massa,
niet opgemerkt worden.
Hiermee ben ik aan de slag gegaan.
Het ontwikkelen van die omgeving.

Dit resulteerde in deze eerste beelden:

Ook heb ik een videomontage gemaakt.
Vooral gericht op beweging en geluid.
Situaties rondom ons, maar wij zijn blind.
Wij gaan gewoon door,
druk met onze vaak onbenullige dingen.
O ja, we zijn volop in beweging.
Allemaal hebben we het erg druk!
Maar waarmee?
Hebben we een excuus?
Mogen we onze ogen selectief sluiten?
Of zijn wij allemaal verantwoordelijk....

Tot zover de eerste beelden over dit thema.

Dubbel

DUBBEL....

Ik ben nog helemaal beduusd!
Zo wordt je afgelopen donderdag stadsfotograaf.
Een prachtige uitdaging en weer stapje verder.
Net hiervan bekomen,
je hebt natuurlijk niet dagelijks een radio intervieuw,
een gesprek met een journalist,
de fotograaf op bezoek,
een groot artikel in de zaterdag editie,
bovendien op de eerste pagina van stad en streek.
In het Noord_Hollands dagblad, ook een verassing.
Helaas met een gecropte winnende foto.
Verder veel leuke felicitaties,
en nog een jarige dochter...

Maandag dus alles weer normaal....
Totdat opnieuw mijn telefoon ging.....
Iemand van het fotoblad Zoom.
Ik denk nog wat leuk, misschien een publicatie.
Dus wil men een groter bestand.
Maar opeens heb ik een eerste prijs..
Een winnende foto in de architectuur wedstrijd..
Een deelnemersveld van bijna 1800 inzendingen.
Ik mag naar Cannes,
naar de Sony World Photography Award.
Ook schijn ik een camera te hebben gewonnen.
Ik heb het gevoel of ik droom....
Slechts 3x heb ik eerder iets ingezonden.
Nu opeens dit allemaal, ongelooflijk.

Hier de complete serie,
de eerste 2 hebben meegedaan.
Daarna volgt het verslag van de stadsfotograaf verkiezing.

Donderdag 27 maart,
een spannende avond voor mij.
De verkiezing van de nieuwe stadsfotograaf!
Met als jury deze fotografen;
Riet Molenaar, Michel Mulder,
Michiel Janssen en René van der Meulen.
René van der Meulen is behalve fotograaf,
ook kunstschilder.
Nadat alle inzendingen waren getoond,
was er een tweede presentatie,
met alleen het beste materiaal.
Ondersteund door opbouwende of lovende kritieken.
Er waren meerdere prachtige inzendingen.
Mijn 3 series zijn uitstekend ontvangen.
Er werd gesproken over poëzie.
De compositie, van het meisje aan tafel,
vond men helemaal goed.
Alle vier zijn aan het croppen geweest,
om opnieuw weer bij mijn uitsnede terug te komen.
Uiteindelijk zaten al mijn inzendingen bij de 2e presentatie.
Natuurlijk ben je dan al heel blij.
Maar ook heel spannend allemaal.....

Een nummer 1 en 2, uitreiking na de pauze.
Enfin het laatste gedeelte van de avond.
Op het grote scherm komt nummer 2.
Prachtige foto's van 2 markante Beverwijkers!
En tot slot, uit een grote rol...
Mijn vierluik, de eerste serie.
Overweldigend, felicitaties, bloemen, radio,....
Dat laatste was eigenlijk doodeng!!!
Alleen dit bleek niet het laatste te zijn.
De volgende dag een intervieuw voor de krant.
Ondanks mijn tegenpruttelen, de fotograaf op de stoep.
Ik sta nu eenmaal liever achter de camera.
Maar ik ben enorm blij met deze nieuwe uitdaging.
Dit artikel zal ik binnenkort plaatsen.
Ook hoop ik op toestemming,
voor het plaatsen van een aantal andere inzendingen.