Andy Warhol

Warhol in Nederland

Pop-art als onderwerp

Dus met elkaar naar de tentoonstelling.
De meeste beelden waren al bekend.
Maar toch doet het wel iets met je,
dat echte, dat kunnen aanschouwen,
eigenlijk kunnen aanraken.
Nieuw voor mij was de serie van Mick Jagger.


Gewoon fantastisch!
Niet alleen de weergave,
maar ook de verschillende structuren.
Hier de zoekterm voor meer beelden:
mick jagger warhol
De hoeveelheid film was overheersend.
Op een boeiende manier tentoongesteld.
Wat me ook enorm aansprak,
waren alle fotografische beelden.
Met elkaar dus een zeer inspirerende dag!
Met dit eigen beeld als herinnering,

See Me

See Me...

Een opdracht,
helemaal in mijn beleving van verbeelden.
De opdracht; een kunstbeschouwing.
Niet alleen de beschouwing,
ook het neerzetten van een beeld in deze sfeer.
Gelukkig met de vrijheid om te kiezen!
Mij keuze is gevallen op Mischa Gordin!
Hij maakt met zijn werk zoveel gedachten los.
Alles analoog gemonteerd,
echt enorm lastig om puur technisch te bekijken.
Vooral de belichting....
De analoge werkwijze in manipulatie,
is compleet anders dan bij photoshop!
PS is echt manipuleren,
je kan met technische kennis,
alles naar je eigen hand zetten.
Analoog betekend tegenhouden,
doordrukken en vermengen.
Dus géén filtertje
om de belichting weer kloppend te maken.
Maar dat is ook niet het uitgangspunt van Gordin.
De surrealistische wereld met zijn gedachte,
zijn gevoel, is waar het omgaat!
Wel streeft hij naar perfectie in dit proces.
Enfin, wat beschouwing aangaat, een lastig beeld!
Maar het uitvoeren in die sfeer.....

Een perfecte leerschool
en volledig passend bij mijn gevoel.
Je bent bezig met een eigen zoektocht,
het zoeken naar verbeelden van gedachtes.
Die hand was al een eerder idee.
Handen zijn zo symbolisch.
Nu op surrealistische wijze weergegeven,
met deze leermeester.
Toch dat eigen gevoel en beeld neerzetten.
Een eigen wereld en gedachte.
Op digitale wijze het analoge benaderen.
Best moeilijk, dus vooral heel veel kijken.
Enfin, de volledige beschouwing,
van 6 à 7 kantjes, was voor mij moeilijker!
Maar beelden in deze sfeer?
Helemaal mijn ding!

Bij deze beelden,
speelt de omhooggestoken hand,
de rol van de verdrukte.
Ondergeschikt aan de superioriteit
van een andere groep mensen.
Gebrandmerkt en vertrapt onder de aarde.
Bijna verzwolgen,
maar niemand die het wil zien….

Omringd door vuisten, een menigte.
Een groep met slechts één middel,
om hun doel te bereiken.
De enigste taal die men kent!
Maar wat,
als je dreigt mee te raken in die stroom?
En je wilt dat helemaal niet...

Oldenburger Haring

Haring a la Oldenburg.....

Claes Oldenburg,
vooral bekend van zijn inmens grote voorwerpen,
zoals de wasknijper, de waterslang met kraan,
de kop en schotel van bont, enz.
Voorwerpen veranderen in compleet ander materiaal,
of juist gigantisch opblazen!

Onze opdracht:
Verander je pop-art icoon in een Oldenburg...
Dus doe er iets geks mee, zet de kijker op het verkeerde been.
Zoal ik al zei, dat wordt nog heel spannend...
Wat ik vooral bedoelde,
is opnieuw keuzes leren maken.
Natuurlijk volop mogelijkheden met vooral véél tijd...
Want ook ruimtelijk werk behoorde tot de mogelijkheden.
Erg leuk en grappig, meer ook niet.

Bovendien moet er een beschouwing worden gemaakt.
Gelukkig met een zelf gekozen kunstenaar.
Want behalve de ontleding van zijn werk,
is het de bedoeling zelf in die sfeer iets te maken.
Die opdracht heeft meer mijn interesse.
Soms ligt iets heel dicht bij je eigen gevoel.
Niet specifiek leuk, zeker niet grappig,
verre van dat, eigenlijk gewoon vol emotie.
Beelden waarbij je van alles kan bedenken,
Beelden die je vervoeren,
Beelden waar je over na denkt,
en soms blijft nadenken.
Enfin, dat later.

Nu Claes Oldenburg en mijn haring.
Géén broodje haring, géén haring met uitjes,
maar UI met HARING.
Een complete ui, en de gevangen haring.
Waarom?
De twee zijn onvoorwaardelijk met elkaar verbonden.
Alleen in de omgekeerde volgorde.
Vandaar deze uitvoering,
de volledige ui en een complete haring.
De laatste zonder lijf uiteraard,
deze wordt sowieso immer bedekt door ui!

Natuurlijk waren er andere opties!
Denk aan papier machee.
Een reusachtig broodje, heldere uitjes,
met die hollandse haring.....
Bovendien leent dit spul zich voor uitspattingen.
Beplakken met idioot materiaal?
Allemaal mogelijk!
Maar wat te doen met stof???
Een enorme zitzak, of poef?
Dat broodje, uitgevoerd in vooral zacht!
Staart en kop net zichtbaar in natuurlijk glans!
Dan kubusjes als de gehakte uitjes,
een decoratie in puur wit?
Allemaal mogelijk!
Nog een leuk idee....
De keukenschort of de gezellige boodschappentas...
Enfin, jullie begrijpen waarschijnlijk de boodsschap.
Aardig als het iets opleverd maar meer ook niet!
Daarom mijn UI met HARING!
En de resterende tijd besteed aan mijn beschouwing.

HARING...

Haring Met Ui...

De opdracht:
Een pop-art icoon van iets of iemand.

Dus voor mij haring en nogmaals haring.
Géén diepere betekenis en zonder pretentie.
Zoals de pop-art ooit is begonnen,
kunst voor iedereen,
gemakkelijk te begrijpen,
en gebruik maken van gewone dingen.
Haring is als Nederlandse specialiteit,
precies wat ik zocht in mijn onderwerp.

Broodje Haring "Hollandia"

Broodje Haring "Vliegende Hollander"

Broodje Haring "Oranje"

Deze beelden hebben allemaal hetzelfde uitgangspunt.
Holland met zijn facetten.
Dus de klomp en de molens, de vliegende Hollander
en natuurlijk de oranjekoorts.

"Gewoon Haring"

Wat er altijd ontbreekt, de vissenkop!
Als je haring koopt,
krijg je alleen het lijf en de staart mee.
Dus gedurende de kerstperiode,
was onze koelkast niet alleen gevuld met snacks...!
Een volledige haringkop met staart lag klaar!
Klaar voor de fotoshoot...

"Etalage Haring"

 

Wie herkent niet die vieze kleur van gerechten.
die volledige foto's van de menu's om uit te kiezen...
Compleet met de typische vlaggetjes...
Eigenlijk gemaakt voor XL formaat,
maar dat zal voorlopig nog niet lukken via een beeldscherm.

"Nostalgische Haring"

 

Toch nog even een touch of memory...

De volgende opdracht gaat richting Claes Oldenburg.
Dat wordt nog heel spannend....

Hidden

A Hidden World...

Opeens mis je iets...
En je voelt een onweerstaanbaar verlangen...
Naar een eigen verhaal, een eigen beeld.
Niet opgelegd door anderen,
niet een speciaal kunst dicipline,
zeker géén cursus materiaal,
maar gewoon van jezelf.
Even weg van de opleiding....

Het verhaal van dit meisje...
Een meisje in een beperkte wereld...
Al bijna 46 jaar...
Een afgebakende wereld...
Ver weg van prestatie en uiterlijk vertoon...
Een wereld in een klein kringetje...
Vertrouwd en zonder pretentie...
Omringd door een klein groepje mensen...
Genoeg voor haar...
Dat hele kleine beetje liefde...
Van die speciale groep voor haar...

Een verborgen wereld, vaak bewust genegeerd.
Zelfs geboren worden mag niet altijd.
Ze past niet in de toekomstplanning.
Ze past ook niet in het huidige beeld.
Eigenlijk past ze nergens.
Verborgen, maar voor dat kleine groepje zo waardevol......

Ik moest dit gewoon maken.
Ver weg van alle opgelegde diciplines.
Ver weg van de Crejat.
Gewoon een eigen verhaal.
Iets wat verteld moet worden.
Op mijn manier en in mijn woorden.
Geloof me, dit gebeurt teveel!
Weggestopt, geaborteerd, niet geaccepteerd!
Gelukkig niet dit meisje,
haar beperkingen maken haar niet minder waardevol!
Misschien integendeel,
wij, verstandelijk goedgekeurd,
leren elke dag van haar eenvoudige blijdschap.

POP-ART

Pop-art...

Experimenten in deze vorm van kunst.

Opdracht:
Een icoon maken van een persoon of iets anders.
Fotografeer of gebruik een oude foto van je gekozen onderwerp.
Denk aan dierbaren of of speciale voorwerpen.
Maak drie verschillende voorstellen.

Tja, dit betekende vele mogelijkheden.
In de pop-art werden veel gewone dingen opgeblazen.
Denk aan de Cambell soep en Coca Cola van Warhol.
Maar ook bekende artiesten of politieke leiders,
werden afgebeeld en verheven tot een icoon.
Marilyn Monroe is hiervan een overbekend voorbeeld.

Dan de pop-art(=popular art) stroming,
Kunst voor iedereen, begrijpelijk en duidelijk.
Afzetting tegen het abstract expressionisme.
Een vorm van kunst,
die volgens de pop-art kunstenaars te elitair was.
Decoratief en meestal zonder een diepere betekenis.
Dit zou voor de toeschouwer te moeilijk zijn.
Pop-art is vooral het in beeld brengen van de consumptie maatschappij.
De verheerlijking van alledaagse voorwerpen of beelden.
Een aantal bekende namen

• Richard Hamilton
  "Just What Is It That Makes Today's Homes So Different, So Appealing",
  
  collage 1956
  
• David Hockney
  " a Bigger Splash", 1967
  
  
• Andy Warhol
  "Campbell's Soup Can",1968
  
  
• Roy Lichtenstein
  "Maybe", 1963
  
  
• Tom Wesselman
  "Bathtub", 1963
  
  
• Robert Rauschenberg
  "Black Market"
  
  doek, hout, metaal, olieverf, 1961
  
• Jasper Johns
  "Three Flags", 1958
  
  
• Claes Oldenburg
  "Soft Toilet", 1966
  

Voor mij géén personen als icoon!
Hooguit mijzelf, maar dan als spotprent.
Dus een zoektocht naar die gewone dingen.
Lippenstift, toiletrollen, haring,....
En haring is het geworden!
Onze nationale trots en specialiteit.
Hollandse Nieuwe met uitjes!

Mijn doel:
Gewoon simpel haring verheerlijken in popart.
Géén diepere betekenis en zonder pretentie.

Keuzes

Keuzes...

Bedolven onder tijdsgebrek,
zonder mijn geliefde sporten.....
Schaatsen, fietsen op mijn mountain bike,
skeeleren, gewoon lange wandelingen,....
Helaas, géén tijd!
Het moeten kiezen, jammer genoeg.
Eigenlijk wil ik dat niet.
Ik wil alles.....
Maar zo werkt het niet.

Je moet die keuzes helaas maken,
bewust zijn van je beperkingen.
Je kan gewoon niet alles tegelijk.
Tenminste ik niet.
Kinderen gaan voor, mijn hond ook!
Daarna gaat alle resterende tijd naar beeldende vorming.

Alleen ook nu moet je opnieuw keuzes maken!
De opleiding, weer terug bij het begin.
Volledig opnieuw openstaan en eigenlijk opnieuw beginnen.
Ver weg soms van je gevoel wat je daarvoor hebt ontwikkeld.
Ver weg van wat je wil laten zien.
Ver weg van je weg die je daarvoor bent ingeslagen.

Ook nu wil je beide.
Opdrachten volledig uitwerken
maar ook je eigen weg volgen.
Dat laatste is enorm lastig!
Meestal gaat dit niet samen,
dus ook je eigen onderwerpen moeten wachten.
Iets wat je eigenlijk niet wil!
Natuurlijk is kubisme leuk,
en popart heeft zijn aantrekkingskracht.
De Andy Warhol tentoonstelling absoluut heerlijk!
Alleen het maken van popart of kubistisch werk,
is niet de richting voor mijn eigen gevoel.
Ik geniet er zeker van,
maar het is niet wat ik zelf wil projecteren.
Dus voel ik muren,
je bewegen in een opgelegd discipline.

Voor mij soms verloren tijd.
Leuk, grappig maar niet wat ik wil.
Het doet me teveel denken aan jaren terug.
Eigen experimenten,
alleen nu met veel meer diepgang.
Natuurlijk leerzaam en zeker interresant.
Maar dit geeft meer een gevoel van creatief zijn.
Dus hoe pak je dit aan,
hoeveel ideeën heb je en kan je dit maken.
Helaas, creativiteit is nooit mijn probleem geweest.
Wel leren om opnieuw die keuzes te maken.
Kies je voor die 100% opleiding?
Waarbij je soms even stil staat in eigen werk?
In datgene wat je wil laten zien?
Of richt je nu al je mogelijkheden op deze cursus.
Zodat een examen kan worden behaald.
Weg van eigen wegen,
zoals mijn lomografie de "Walk",
mijn items zoals Freedom, Age 13, Lost World,....
Soms best een lastige keuze!
En zeker niet zonder vraagtekens......
Helaas, tijd is een kostbaar bezit!
Jammer genoeg moeten keuzes worden gemaakt.
Pas achteraf weet je of je de juiste hebt gemaakt.....